Ιογενή νοσήματα της Γάτας – Μέρος 2, του Στάθη Συμεωνίδη

ΙΟΓΕΝΗΣ ΛΕΥΧΑΙΜΙΑ ΤΗΣ ΓΑΤΑΣ

Η Ιογενής Λευχαιμία της γάτας προκαλείται από έναν ιό που ανήκει στην οικογένεια των Ρετροϊών. Όπως και με τον ιό της ανοσοανεπάρκειας της γάτας, έτσι και η ιογενής λευχαιμία χτυπάει το ανοσοποιητικό σύστημα του ζώου, προκαλώντας αιματολογικές διαταραχές, καθιστώντας το ευαίσθητο σε κοινούς λοιμογόνους παράγοντας και είναι, επίσης, συχνή αιτία δημιουργίας καρκίνου (λέμφωμα).

• Πώς μεταδίδεται;

Ο ιός ανευρίσκεται στο αίμα, το σάλιο και τις ρινικές εκκρίσεις των μολυσμένων γατών, επομένως μπορεί να μεταδοθεί με τις διαμάχες μεταξύ τους ή κατά τη σεξουαλική επαφή. Ο κίνδυνος μετάδοσης μέσω κοινής σίτισης ή χρήσης αμμοδόχου είναι μικρότερος αλλά υπαρκτός, καθώς ο ιός μπορεί να ανιχνευθεί και στα κόπρανα και τα ούρα. Τα μικρά γατάκια μπορούν να μολυνθούν από το γάλα της μαμάς τους, η οποία φέρει τον ιό, ή να γεννηθούν μολυσμένα από εκείνη.

Συνεπώς, οι γάτες οι οποίες κυκλοφορούν σε εξωτερικούς χώρους και έρχονται σε επαφή με αδέσποτες γάτες ή όσες διαβιούν με άλλες, εδικά όταν δεν είναι στειρωμένες, έχουν περισσότερες πιθανότητες να μολυνθούν από τον ιό, όπως και τα νεογέννητα μιας μητέρας που είναι μολυσμένη.

• Ποια είναι τα συμπτώματα;

Τα συμπτώματα ομοιάζουν με αυτά του AIDS της γάτας. Έχουμε, δηλαδή, και εδώ λεμφαδενομεγαλία, απώλεια της όρεξης και κατάπτωση του ζώου, επίμονες λοιμώξεις και φλεγμονές του στόματος ή του δέρματος, αναπνευστικά προβλήματα, διάρροια καθώς και προβλήματα των οφθαλμών και του ουροποιητικού συστήματος και, σε ορισμένες περιπτώσεις, νευρολογικά προβλήματα.

• Διάγνωση και θεραπεία

Η διάγνωση θα γίνει από τα συμπτώματα του ζώου και αιματολογικές εξετάσεις που θα δείξουν, μέσω ειδικών τεστ, τόσο αν το ζώο νοσεί όσο και την κατάσταση της υγείας του.

Θεραπεία, δυστυχώς, δεν υπάρχει και εφαρμόζεται και σε αυτή την περίπτωση συμπτωματική και υποστηρικτική θεραπεία.

• Ποια είναι τα μέτρα προστασίας;

Έχει δημιουργηθεί εμβόλιο για τη νόσο, η αποτελεσματικότητα του οποίου όμως δεν είναι πλήρης, για το λόγο αυτό η επιλογή του εμβολιασμού γίνεται κατόπιν συζήτησης με τον κτηνίατρο, για να εκτιμηθούν τα οφέλη που μπορεί να έχει και αφού γίνουν εξετάσεις για να επιβεβαιωθεί ότι το ζώο είναι αρνητικό για τη νόσο. Ακόμη, όμως, και μετά τον εμβολιασμό θα πρέπει να λαμβάνονται προληπτικά μέτρα.

Τα μέτρα αυτά περιλαμβάνουν τη στείρωση του ζώου και τη διαμονή του σε εσωτερικούς χώρους ή, αν αυτό δεν είναι εφικτό, την αποφυγή επαφής με αδέσποτες γάτες. Αν στο ίδιο περιβάλλον υπάρχουν γάτες οι οποίες είναι γνωστό ότι νοσούν, θα πρέπει να απομονωθούν από τις υγιείς.