Είναι, συνήθως, τυχαίο ακτινογραφικό εύρημα σε αδέσποτα, αλλά και δεσποζόμενα που «βγαίνουν» βόλτα μόνα τους. Σε μεγαλύτερο ποσοστό, το συναντούμε σε κυνηγετικά ζώα. Η εικόνα των τραυμάτων εξαρτάται από τον τύπο του όπλου, την απόσταση και τη γωνία βολής. Συχνότερη, μέσα στις πόλεις, είναι η χρήση αεροβόλου όπλου, οπότε και οι κακώσεις είναι περιορισμένες (γιατί η απόσταση βολής είναι μεγάλη). Γενικά, δεν αντιλαμβανόμαστε κάτι παρά μόνο την έντονη ανησυχία του ζώου (όταν το χτυπά το βλήμα). Σε κάποιες περιπτώσεις η προσεκτική παρατήρηση μας οδηγεί στην ανακάλυψη του σημείου εισόδου του βλήματος (μικρή στρογγυλή τρύπα με ελάχιστο αίμα).

Στην περίπτωση που το ζώο βρεθεί στην ακτίνα βολής ενός όπλου (είτε τυχαία είτε επίτηδες), η έκταση του τραύματος εξαρτάται από τον τύπο του βλήματος, την απόσταση και την περιοχή του σώματος που έχει βληθεί.